Complementaire geneeskunde
Bedrijf

Complementaire geneeskunde

In deze moderne westerse maatschappij hecht men erg veel waarde aan de bekende, wetenschappelijk onderbouwde geneeswijzen. De bekende reguliere geneeswijzen.

De reguliere geneeskunde staat voor de geneeskunde die de overheid en zorgverzekeraars officieel erkennen. Reguliere geneeswijzen zijn bijvoorbeeld de behandelingen door de huisarts, artsen en specialisten die verbonden zijn aan een ziekenhuis of kliniek. Ook vallen psychiaters, verloskundigen en fysiotherapeuten onder de reguliere geneeswijzen.

Deze worden ook altijd vergoed door de zorgverzekeraars. De vraag is wie deze traditionele geneeskunde dan ook erkend. Wanneer wordt een therapie erkend? 

 

Er zijn zoveel manieren waarop geneeskunde kan worden uitgeoefend en daar is steeds meer vraag naar. Steeds meer artsen ontwikkelen zich verder dan daar waar de reguliere geneeswijze stopt. Gelukkig wordt er over grenzen gekeken, letterlijk en figuurlijk. Het grijze gebied tussen traditionele geneeskunde en alternatieve therapieën worden gelukkig steeds meer vergoed vanuit de aanvullende verzekering. Dat is een teken dat de traditionele geneeswijze vaak niet voldoende is om mensen te genezen. Dan zijn er de complementaire geneeskunde die de reguliere geneeskunde aan kan vullen.

 

Wat houdt dat in?

Dit zijn op zichzelf staande geneeswijzen welke een waardevolle aanvulling kunnen zijn op de reguliere geneeskunde.  Deze kan bijvoorbeeld een patiënt advies en een behandeling geven die gebaseerd is op een advies van een huisarts waarbij deze aangevuld wordt met denkbeelden en behandelmethodes die nog niet erkend zijn door de overheid. De complementaire geneeskunde gaat uit van de mens als geheel, lichaam en geest. Daarnaast is elk mens weer anders, uniek en moet dus persoonlijk en individueel benaderd en behandeld worden. 

 

Voorbeelden 

Een aantal voorbeelden complementaire geneeskunde van zijn:

Electroacupunctuur.Deze wordt gebruikt voor diagnose, maar ook voor het uittesten van diverse medicijnen, zowel de natuurlijk als de reguliere medicijnen. 

Iriscopiste. Niemand op aarde heeft dezelfde iris. Het is uniek. Net als een vingerafdruk is de iris dus uniek. Aan de hand van de iris kan veel uitgelezen worden. Je kunt de somatische en psychische kenmerken eruit aflezen. De genetische factoren en de ontologische ontwikkeling, dat is de zijnsleer, kan eruit bepaald worden. De diagnose wordt gedaan met behulp van een microscoop. Er wordt dan gekeken naar afwijking en vorm van de iris, naar het gekleurde gedeelte en naar de sclera, dat is het witte gedeelte. Ook de vorm van de pupil wordt onderzocht. Aan de hand hiervan kan een diagnose gesteld worden.

Andere voorbeelden zijn:  Kinesiologie, Orthomoleculaire, voedingsleer en enzymtherapie. 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *